Van Rotterdam naar Tokyo: hoe makers nieuwe culturele bruggen bouwen
- Cultural Bridges
- 31 mrt
- 4 minuten om te lezen
Sommige steden liggen geografisch ver uit elkaar, maar delen een opvallend vergelijkbare energie. Rotterdam en Tokyo zijn daar een goed voorbeeld van. Twee steden gevormd door handel, migratie en internationale verbindingen, waar nieuwe ideeën vaak ontstaan vanuit communities en creatieve scenes.
Waar officiële delegaties en handelsmissies zich meestal richten op economie, technologie en industrie, ligt er ook een andere vorm van internationale samenwerking: cultuur. In muziek, film, design en street culture ontstaan vaak de eerste bruggen tussen steden – niet via instituties, maar via makers.
Met die gedachte reisde Cultural Bridges naar Tokyo. Niet om grote bedrijven te bezoeken, maar om de informele creatieve scene te verkennen. We spraken met artiesten, filmmakers, producers en community builders die actief zijn in muziek, film en urban culture. Van kleine clubs en studio’s tot grassrootsinitiatieven waar nieuwe communities ontstaan.
Het doel van de reis was simpel: begrijpen hoe de creatieve infrastructuur van Tokyo werkt en ontdekken waar de raakvlakken liggen met Rotterdam.
Makers tussen twee werelden
Tijdens de reis ontmoetten we verschillende makers die zich bewegen tussen culturen, disciplines en landen.
Een van hen is Patrick Mordi, een creatieve duizendpoot die tegenwoordig in Tokyo woont. Ooit begon hij in Amsterdam als fotograaf en werkte hij onder andere voor Vice. Via de muziekscene kwam hij steeds dichter bij dj-cultuur en tourde hij mee met artiesten.
Tijdens de coronaperiode begon hij livestreams en muziekreactievideo’s te maken. Toen een video waarin hij reageerde op een Japanse artiest viraal ging, ontstond een onverwachte nieuwe community uit Japan en andere delen van Azië.
Vandaag combineert hij meerdere rollen: dj, content creator en online community builder. Zijn verhaal laat zien hoe digitale platforms nieuwe internationale scenes kunnen verbinden.
De brug tussen Japan en Nederland
Ook ontmoetten we Kiiro, een Nederlands-Japanse muzikant en producer uit Rotterdam-Noord. Hij beweegt letterlijk tussen twee werelden en richtte de stichting Red Bridge op om culturele uitwisseling tussen Japan en Nederland te stimuleren.
Met zijn projecten bracht hij onder andere Japanse artiesten en sprekers naar Amsterdam Dance Event en introduceerde hij Japanse rappers in Nederlandse studio’s.
Volgens hem draait internationale samenwerking niet alleen om muziek, maar ook om het begrijpen van culturele codes.
“In Japan draait veel om respect en etiquette. Als je dat begrijpt, kun je veel makkelijker samenwerken.”
Zijn werk laat zien hoe individuele makers vaak de eerste culturele bruggen slaan tussen landen.
Van street culture naar internationale filmsets
Een andere maker die we spraken is Tariq Banoa, een director en cinematograaf uit Tokyo met Japans-Pakistaanse roots.
Zijn carrière begon niet in de filmindustrie, maar in de streetculture-scene. Via tricking – een mix van freerunning, breaking en acrobatiek – begon hij video’s te maken voor lokale communities. Vanuit die niche groeide zijn netwerk snel en kreeg hij steeds grotere opdrachten.
Inmiddels werkt hij met grote Japanse artiesten zoals JP the Wavy en Psychic Fever en heeft hij videoprojecten gemaakt in meer dan veertig landen.
Volgens Tariq vraagt internationaal werken niet alleen creativiteit, maar ook culturele sensitiviteit.
Nieuwe routes in de muziekindustrie
De Nederlandse singer-songwriter en producer Rico Green werkt al meer dan zestien jaar regelmatig in Japan. Zijn eerste connectie met de Japanse muziekscene ontstond via saxofonist Candy Dulfer, die al decennialang een grote fanbase in Japan heeft.
Tegenwoordig schrijft Rico muziek voor artiesten in de J-pop en K-pop industrie en bouwt hij via zijn publishingbedrijf bruggen tussen Europese en Aziatische songwriters.
Zijn ervaring laat zien dat de internationale muziekindustrie steeds sterker met elkaar verweven raakt.
Community bouwen vanuit muziek
Ook spraken we met Aimi, een singer-songwriter en community builder uit Tokyo.
Ze groeide op in Chiba, een regio waar weinig muziekscene was. Daarom begon ze zelf evenementen te organiseren – met muziek, performances, foodtrucks en kleine markten – om mensen samen te brengen.
Naast haar eigen muziek produceert ze podcasts en radioshows waarin ze R&B bespreekt en nieuwe artiesten introduceert. Daarmee bouwt ze actief aan een community rond muziek.
Street culture als gedeelde taal
Wat tijdens de reis ook duidelijk werd, is dat street culture een belangrijke verbindende factor vormt tussen Japan en Nederland.
Japan heeft wereldwijd enorme invloed gehad op streetwear en urban cultuur. Merken als Evisu en A Bathing Ape groeiden uit tot iconen binnen de internationale streetwearscene.
In Tokyo zijn mode, muziek en dans sterk met elkaar verweven. Streetwear fungeert er niet alleen als kleding, maar als een visuele taal waarmee communities zich identificeren.
Ook Nederlandse initiatieven hebben hun weg naar Japan gevonden. Zo wordt het internationale dansfestival Summer Dance Forever inmiddels ook in Japan georganiseerd.
Wat Tokyo ons liet zien
Misschien wel het meest opvallende aan Tokyo is het contrast tussen rust en creativiteit.
Op straat is het stil en georganiseerd. Het openbaar vervoer werkt bijna geruisloos en de stad is opvallend schoon. Tegelijkertijd schuilt onder die rust een enorme creatieve energie.
In kleine clubs, studio’s en community spaces bouwen makers aan nieuwe muziek, films en ideeën.
Voor een stad als Rotterdam is dat herkenbaar. Ook daar ontstaat cultuur vaak vanuit communities die zelf infrastructuren bouwen – collectieven, labels, podia en evenementen. Wat niet bestaat, wordt simpelweg zelf gecreëerd.
Hoe nu verder?
De gesprekken en ontmoetingen in Tokyo maakten duidelijk dat er al veel verbindingen bestaan tussen makers in Japan en Nederland. Vaak zijn die nog informeel en gebaseerd op persoonlijke netwerken.
Voor Cultural Bridges ligt daar een duidelijke volgende stap: deze netwerken zichtbaarder maken en versterken. Niet door nieuwe structuren van bovenaf te bouwen, maar door bestaande scenes met elkaar te verbinden.
De reis naar Tokyo was daarom geen eindpunt, maar een eerste verkenning.
Een moment om te luisteren, te leren en te ontdekken waar nieuwe culturele bruggen kunnen ontstaan.
Benieuwd naar alle gesprekken, ontmoetingen en inzichten uit Tokyo?
👇 Lees hier het volledige verslag
Opmerkingen